Onlangs zei iemand tegen me ‘We lijden aan het rode-pen-syndroom, we kijken naar wat niet goed is, in plaats van te kijken naar het goede.’. Op basisschool de Talenten deden we dat anders. Om talenten te stimuleren, keken we naar wat er goed was aan het werk van leerlingen en maakten leerlingen daarvan bewust. En daarna bespraken we in dialoog wat het werk nog krachtiger zou kunnen maken. Ik moest hier aan denken, toen ik me verdiepte in het werk van Victor Frankl, een neuroloog/psycholoog die het kampleven in de Tweede Wereldoorlog heeft overleefd.

Als we alleen kijken naar wat er mis is, geven we een persoon onvoldoende kracht mee om zijn potentie te realiseren, vooral omdat we iemand niet sterken voor ‘tegenwind’ in het leven. Daarvoor is het nodig om je bewust te zijn van je eigen kracht en naar een ideaal te streven waarmee je boven jezelf uitstijgt. We hebben die kracht heel erg nodig om de omstandigheden in onze leefomgeving op een goede manier te kunnen vormgeven en veranderen naar de behoefte van deze tijd.

Laten we daarom vooral niet iedere keer benadrukken wat leerlingen te kort komen, wat vervelend de corona-situatie is of wat er allemaal fout gaat, maar de aandacht vestigen op de creativiteit en de innerlijke kracht om deze vorm te geven die in ieder mens aanwezig is en waarvan onze leerlingen ook regelmatig blijk geven. Alleen dan kunnen zij boven zichzelf uitstijgen en meer bevrediging vinden in wat ze doen.

Van potentie naar realisatie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *